Vitamina D mund të ketë një rol më të gjerë sesa ruajtja e shëndetit të kockave. Një studim sugjeron se marrja e saj mund të ndihmojë në mbrojtjen e telomereve – strukturave në skajet e kromozomeve që lidhen me procesin e plakjes qelizore.
Në studim u përfshinë 1,031 persona me moshë mesatare rreth 65 vjeç, të cilët u ndoqën për disa vite. Një pjesë e pjesëmarrësve morën çdo ditë 2,000 IU vitaminë D, ndërsa pjesa tjetër placebo. Gjatësia e telomereve u mat në fillim të studimit dhe përsëri pas dy dhe katër vjetësh.
Rezultatet treguan se te grupi që mori vitaminë D, telomeret u ruajtën me rreth 140 çifte bazash më shumë krahasuar me grupin placebo. Telomeret janë struktura mbrojtëse në skajet e kromozomeve dhe shkurtohen gradualisht gjatë ndarjes së qelizave. Shkurtimi i tyre është lidhur me plakjen dhe me një sërë sëmundjesh që shfaqen më shpesh me rritjen e moshës.
Jo vetëm për kockat dhe plakjen
Vitamina D është e njohur sidomos për rolin e saj në përthithjen e kalciumit dhe ruajtjen e kockave. Megjithatë, ajo luan rol edhe në funksionimin e sistemit imunitar. Sipas artikullit të publikuar nga The Independent, analizat e studimeve të mëparshme kanë treguar se suplementet e vitaminës D mund të ulin rrezikun e infeksioneve të frymëmarrjes, veçanërisht te personat që kanë mungesë të kësaj vitamine.
Studiuesit mendojnë se vetitë anti-inflamatore të vitaminës D mund të jenë një nga mekanizmat që shpjegojnë efektin e mundshëm mbrojtës mbi telomeret.
Megjithatë, rezultatet nuk nënkuptojnë se vitamina D është një “ilaç kundër plakjes”. Ende nuk është përcaktuar doza optimale dhe ekspertët paralajmërojnë se nuk duhet nisur marrja e dozave të larta vetëm me synimin për të ngadalësuar plakjen. Doza prej 2,000 IU në studim ishte më e lartë se rekomandimet standarde të përmendura në artikull.
Studiuesit theksojnë se baza e plakjes së shëndetshme vazhdon të mbetet ushqyerja e balancuar, aktiviteti fizik, gjumi cilësor, shmangia e duhanit dhe menaxhimi i stresit. Vitamina D mund të jetë një pjesë e kësaj tabloje, veçanërisht për personat me mungesë të saj, por nuk duhet parë si zëvendësim për këto zakone.
