Një studim i ri ka nxjerrë në pah një lidhje shqetësuese mes yndyrës viscerale – yndyrës që grumbullohet rreth organeve të barkut – dhe shëndetit të trurit. Sipas studiuesve, nivelet e larta të kësaj yndyre lidhen me tkurrje më të shpejtë të trurit, rënie të funksioneve njohëse dhe rrezik më të lartë për zhvillimin e demencës.
Yndyra viscerale ndryshon nga yndyra nën lëkurë, pasi është metabolikisht shumë më aktive. Ajo nxit procese inflamatore, rezistencën ndaj insulinës dhe çrregullime hormonale, të cilat me kalimin e kohës mund të ndikojnë negativisht edhe në strukturën dhe funksionimin e trurit.
Një studim afatgjatë i publikuar në revistën Nature Communications ndoqi qindra pjesëmarrës për deri në 16 vjet. Rezultatet treguan se personat që arritën të reduktonin në mënyrë të qëndrueshme yndyrën viscerale kishin më pak tkurrje të trurit, ruajtje më të mirë të vëllimit të trurit dhe performancë më të lartë në testet e kujtesës dhe të funksioneve njohëse. Studiuesit theksojnë se përfitimet u lidhën veçanërisht me uljen e yndyrës viscerale dhe jo thjesht me humbjen e peshës në përgjithësi.
Ekspertët shpjegojnë se dëmtimi i trurit mund të fillojë shumë përpara se të shfaqen simptomat e para të demencës. Për këtë arsye, mbajtja nën kontroll e perimetrit të belit dhe përmirësimi i stilit të jetesës konsiderohen hapa të rëndësishëm për ruajtjen e shëndetit të trurit në moshë të mesme dhe më vonë.
Si mund të reduktohet rreziku?
Sipas studiuesve, mënyrat më efektive për të ulur yndyrën viscerale përfshijnë:
- aktivitet fizik të rregullt;
- ushqyerje të balancuar me më pak ushqime ultra të përpunuara dhe sheqerna;
- kontroll të nivelit të sheqerit në gjak;
- gjumë cilësor dhe menaxhim të stresit.
Çfarë duhet të dini?
Ekspertët theksojnë se jo çdo person me bark më të madh do të zhvillojë demencë dhe studimi nuk provon se yndyra viscerale është shkaku i drejtpërdrejtë i sëmundjes. Megjithatë, provat shkencore po forcohen se reduktimi i kësaj yndyre mund të jetë një nga mënyrat më të rëndësishme për të mbrojtur shëndetin e trurit dhe për të ulur rrezikun e rënies së kujtesës me kalimin e viteve.